رحیم هودی؛ معلمی که پدری می‌کند

همیشه مهربان است، از نگاهش عشق می‌بارد، یار است، همراه است، راهنماست، گرمای دستانش بوی زندگی می‌دهد، همیشه دلسوز است اما هیچ‌گاه سرزنش را انگار یاد نگرفته است، تکبر نمی‌شناسد، آغوش مهربانش در زمستانی‌ترین روزها بوی بهار نارنج شیراز می‌دهد.
رحیم هودی؛ معلمی که پدری می‌کند

همیشه مهربان است، از نگاهش عشق می‌بارد، یار است، همراه است، راهنماست، گرمای دستانش بوی زندگی می‌دهد، همیشه دلسوز است اما هیچ‌گاه سرزنش را انگار یاد نگرفته است، تکبر نمی‌شناسد، آغوش مهربانش در زمستانی‌ترین روزها بوی بهار نارنج شیراز می‌دهد.

پدر است دیگر، پدر تئاتر معاصر استان فارس، پدر مهربان اهالی فرهنگ و هنر و او کسی نیست جز استاد رحیم هودی.

همان پدرپیری که چهره‌ای ماندگار است و تلاش‌های بی‌وقفه‌اش در عرصه هنرهای نمایشی هرگز از یادها نخواهد رفت، همان که با آن نگاه نافذ و چهره دوست‌داشتنی‌اش برای همه اهالی فرهنگ و هنر پدری کرده است و هنوز هم پدرانه دل می‌سوزاند تا چراغ صحنه‌ها خاموش نشود.

وقتی نام زیبای معلم به میان می‌آید همه با افتخار نام او را به زبان می‌آورند، چرا که الگوی تمام معلم‌هاست، اصلا گویی خون معلمی در تمام رگ‌هایش جریان دارد، استادی که بیش از 60 سال آموزش و صد البته پرورش او را از پا درنیاورده است، معلمی که هم معلمی می‌کند و هم پدری؛ این دو ویژگی در کنار هم او را متمایز ساخته است.

کسی نیست که این پیشکسوت عرصه‌های تئاتر و سینما را نشناسد و با احترام او را نستاید، شاگردانش او را نه به عنوان استاد، بلکه بیش از آن به عنوان یک پدر دوست دارند، اما واقعاً چرا؟

با کمی نگریستن به او و خلق‌وخوی حسنه‌ای که دارد با خود می‌گویم زیرا او هنوز خسته نشده است؛ هنوز دغدغه ساخت سالن‌های نمایش او را رها نکرده است، با همه اعتباری که دارد از هر بلندگویی برای اهالی هنر کمک می‌طلبد، زیرا هنوز هر وقت با او کاری داری، با اشتیاق تو را می‌پذیرد، غم‌هایت را به جان می‌خرد و با جمله‌ای ظریف لبخند را به لبانت برمی‌گرداند؛ زیرا با این سواد، تجربه و جایگاه بسیار والایی که به‌حق شایسته اوست، هنوز هم مهربان است، بویی از حسادت به انسانیت عمیق وجودش نرسیده، افتاده است و مصداق واقعی «درخت هرچه پربارتر، سر به‌زیرتر»؛ و مخلص کلام، او عاشق است، عاشقانه کار کرده است و هنوز هم با افتخار پای این عشق ایستاده است… مگر جز این است که پدرها عاشقند؟

او عاشق تئاتر است، عاشق نمایش دیدن، عاشق کتاب خواندن، عاشق تمام شاگردانش، عاشق تمام انسان‌ها و بهتر بگویم عاشق زندگی‌است؛ انسانی وارسته که نفسش رحمت است و هر آنجا که او هست عشق همان‌جاست.

این نوشته در گرامیداشت روز معلم، تنها ادای دینی بود به قامت پرافتخار استاد بزرگوار رحیم هودی، پدر تئاتر استان فارس و معلمی برجسته که حضورش برکت است و نام مبارکش بر تارک فرهنگ و هنر کشور عزیزمان ایران می‌درخشد.
پویا محسنی/عضو شورای اطلاع رسانی فارس

آیا این خبر مفید بود؟

0 دیدگاه

دیدگاه خود را بیان کنید

کپچا