از فروش تا ماندگاری منابع؛ ضرورت بازتعریف معیارهای ارزیابی بیمه‌های زندگی

آرش شکری در ادامه اظهار کرد: طی سال‌های گذشته، حق بیمه تولیدی به یکی از اصلی‌ترین معیارهای برتری‌سنجی شرکت‌های بیمه تبدیل شده است؛ با این حال، ظهور محصولات جدید بیمه‌های زندگی از جمله IUL و VUL و تغییر رفتار سرمایه‌گذاران، ضرورت توجه به شاخص‌های مکمل را بیش از گذشته مطرح کرده است.

معاون بازاریابی و فروش بیمه زندگی کاریزما افزود: ماهیت بیمه‌های زندگی بر رابطه‌ای بلندمدت میان بیمه‌گذار و شرکت بیمه استوار است و صرفا میزان فروش اولیه نمی‌تواند کیفیت عملکرد شرکت را نشان دهد. ماندگاری منابع، کیفیت مدیریت دارایی‌ها و توانایی شرکت در حفظ رابطه بلندمدت با بیمه‌گذاران نیز باید در ارزیابی‌ها لحاظ شود.

شکری ادامه داد: فعالان این حوزه باید در کنار توسعه محصولات جدید، راهکارهای فنی و بازاریابی لازم برای افزایش ماندگاری منابع را دنبال کنند. در این میان، رشد AUM (Assets Under Management) می‌تواند در کنار حق بیمه تولیدی، شاخص مناسبی برای ارزیابی عملکرد و ارزش‌گذاری شرکت‌های بیمه، به‌ویژه بیمه‌های تخصصی زندگی، باشد.

وی همچنین بر ضرورت توجه به شاخص‌های سلامت مالی تأکید کرد و گفت: نسبت‌های سرمایه‌ای و اهرم‌های مالی، سودآوری، نقدشوندگی و کفایت ذخایر نیز باید در کنار فروش و AUM مورد توجه قرار گیرند؛ چراکه مجموعه این شاخص‌ها تصویر دقیق‌تری از کیفیت و پایداری کسب‌وکار ارائه می‌کند.

شکری در پایان خاطرنشان کرد: حرکت از ارزیابی تک‌بعدی بر مبنای حق بیمه تولیدی به سمت نظامی چندبعدی شامل فروش، ماندگاری منابع، AUM، سودآوری، کفایت سرمایه، نقدشوندگی و کفایت ذخایر، می‌تواند به افزایش شفافیت، پایداری و اعتماد بیمه‌گذاران در صنعت بیمه‌های زندگی منجر شود.