افشاگری کودک 6 ساله، باند سارقان مسلح خانه‌های پایتخت را به دام انداخت

گزارش‌های دستبردهای سریالی به خانه‌های پایتخت از ابتدای سال 1403 به پلیس آگاهی تهران ارائه شده بود. این باند 4 نفره با خودروهایی که پلاکشان مخدوش شده بود، به محل سرقت می‌رفتند و با نقاب چهره خود را می‌پوشاندند. آن‌ها با استفاده از شاه‌کلید یا شکستن قفل وارد خانه‌ها شده و طلا، دلار، سکه و اقلام با ارزش را سرقت می‌کردند. ورق زمانی برگشت که در دو حادثه جداگانه، سارقان با صاحبخانه‌ها روبه‌رو و غافلگیر شدند. در این مواجهه‌ها، سارقان که نقاب‌های خود را کنار گذاشته بودند، برای فرار اقدام به تیراندازی کردند. پس از چهره‌نگاری مالباختگان، پلیس متوجه شد که اعضای این باند با هم رابطه فامیلی دارند و سابقه‌دار هستند. آن‌ها اهل پایتخت نبوده و در یکی از شهرهای غربی کشور زندگی می‌کردند و پیش از این نیز به جرم سرقت منزل زندانی شده بودند. با شناسایی متهمان، کارآگاهان به محل زندگی آن‌ها رفتند، اما سارقان متواری شده بودند. در این شرایط، پسر 6 ساله سردسته باند در مهدکودک به مربی خود گفت: «بابای من دزده و یک اسلحه هم در خانه داره.» مربی پس از اطمینان از صحت گفته‌های کودک، پلیس را در جریان گذاشت. با گزارش مربی، مخفیگاه سردسته باند محاصره و او دستگیر شد. وی پس از دستگیری، اطلاعاتی درباره همدستانش در اختیار پلیس قرار داد که منجر به دستگیری 3 عضو دیگر باند و اعتراف آن‌ها به سرقت‌های سریالی شد. سردسته 40 ساله این باند اظهار داشته که فکر نمی‌کرده پسر 6 ساله‌اش باهوش باشد و صحبت‌های او با دوستانش را شنیده و اسلحه را در اتاقش دیده است. او همچنین اذعان داشت که برای محافظت از خودشان اسلحه حمل می‌کردند، نه برای آدم‌کشی. این متهم سابقه بیش از 5 یا 6 بار زندان رفتن به جرم سرقت را دارد.