چشم ندارند، اما قصه می‌گویند؛ چهره ندارند، اما هر کودک می‌تواند برایشان صورتی از خیال بسازد. «دایزا» نام عروسک‌های بومی ترکمن در خراسان شمالی است؛ عروسک‌هایی ساده که از چوب، پارچه، پنبه و حتی سنگ ساخته می‌شوند و در سکوتِ بی‌چهره‌شان، بخشی از باورها، سبک زندگی و هویت فرهنگی ترکمن‌ها را به نسل‌های بعد منتقل می‌کنند.