
مدیر برنامهریزی و نظارت شرکت ملی صنایع مس ایران تشریح کرد
برنامههای محوری شرکت مس برای افزایش کارآمدی

«سعد عبدی» گفت: تولید حداکثری، اجرای طرحهای توسعهای، بومیسازی و استفاده از تجربیات گذشتگان چهار محور اصلی شرکت مس برای افزایش کارآمدی در شرایط تحریمهاست.
مس پرس نوشت: مدیر برنامهریزی و نظارت شرکت مس با بیان اینکه تولید حداکثری از استخراج، کنسانتره، کاتد و... و تأمین نیاز صنایع پاییندستی مس محور اول افزایش کارآمدی شرکت مس در زمان تحریم هاست، گفت: بر این اساس شرکت مس تا پایان دیماه با ۴ درصد افزایش نسبت به برنامه موفق به تولید بیسابقه یکمیلیون تن کنسانتره مس شد.
وی با اشاره به دیگر رکوردهای تولیدی شرکت مس در طول این مدت گفت: در طول ۱۰ ماه گذشته و برای نخستین بار در طول تاریخ شرکت مس، این شرکت با ۱۱ درصد افزایش نسبت به برنامه ۱۷۸ هزار و ۶۰۰ تنی موفق به تولید ۲۰۰ هزار تن کاتد مسی شد.
چبه گفته عبدی این میزان تولید کاتد حاصل عملکرد ۲۵۸ هزار تنی آند کارخانه ذوب بوده است؛ بهطوریکه بررسی عملکرد کارخانه ذوب نشاندهنده رشد ۱۹ درصدی تولید آند طی ۱۰ ماه است.
وی همچنین افزود: عملکرد تولید مس محتوی معدنی شرکت مس نیز در طول این مدت نشاندهنده رشد ۴ درصدی است. شرکت مس طی این بازه زمانی موفق به تولید ۲۴۵ هزار و ۱۰۰ تن مس محتوی معدنی نسبت به برنامه ۲۴۴ هزار و ۶۸۰ تنی شد.
مدیر برنامهریزی و نظارت شرکت مس با اشاره به اجرای طرحهای توسعهای شرکت ملی صنایع مس ایران در سال ۱۳۹۷ گفت: محور دوم افزایش کارآمدی شرکت مس در شرایط تحریم، طرحهای توسعهای شرکت ملی صنایع مس ایران است. در این راستا کارخانه جدید تولید اسید سولفوریک مجتمع مس سرچشمه در اسفندماه سال جاری با ظرفیت تولید سالانه ۶۱۰ هزارتن اسیدسولفوریک وارد مرحله بهرهبرداری و راهاندازی میشود.
وی افزود: بهعلاوه کارخانه قبلی اسید سولفوریک نیز توسعه یافته و تولید آن به ۳۰۰ هزارتن ظرفیت افزایش پیدا کرده است. کارخانه اسید خاتونآباد نیز با ظرفیت سالانه ۶۰۰ هزارتن در پایان سال ۱۳۹۷ راهاندازی میشود. بهطورقطع، این اقدامات شرکت مس را به سمت صنعت سبز سوق خواهد داد. به گفته عبدی تأمین زیرساختهای انتقال اسید به بنادر، خرید واگنهای مورد نیاز برای حمل اسید، امضای قراردادهای منطقهای در کنار اسکله و نیز مشخص شدن محل مخازن در بنادر و منطقه آزاد از مهمترین اقداماتی است که برای فروش و صادرات اسیدسولفوریک انجام شده است.
وی همچنین پروژههای درآلو، درهزار، چاه فیروزه و دره زرشک را چهار پروژه دارای ارزشافزوده در حوزه تکمیل زنجیره تولید معدن عنوان کرد و افزود: بخش بزرگی از اقدامات شرکت مس در راستای تامین کنسانتره کارخانههای ذوب، چهار طرح یادشده هستند. این طرحها علاوه بر سودآوری در شرکت ملی مس باعث افزایش تولید کنسانتره کشور و تولید آند بیشتر و در نهایت افزایش کاتد به میزان ۱۰۰ هزارتن خواهند شد.
به گفته مدیر برنامهریزی و نظارت شرکت مس طرح درآلو با ظرفیت تولید ۱۰۰ هزارتن کنسانتره با استخراج سالانه ۷ میلیون تن خاک سولفور تا پایان سال آینده راهاندازی میشود. برای طرح درهزار نیز ۱۵۰ هزارتن ظرفیت تولید کنسانتره پیشبینی شده است. طرح اولیه این معدن مشخص، قراردادها کامل و تجهیز کارگاهها آغاز شده است.
وی همچنین گفت: برنامه راهاندازی کامل کارخانه فرآوری معدن چاه فیروزه هم برای سال ۱۳۹۹ تعیین شده و مقرر شده است این معدن ۷ میلیون تن خاک سولفوری و ۱۰۰ هزارتن کنسانتره تولید کند. در معدن دره زرشک استان یزد نیز مقدمات شروع کار فراهم و مشکل معارضان نیز تا حدودی برطرف شده است. در طرح اولیه این معدن مقررشده حدود ۵.۵ میلیون تن خاک سولفوره و ۷۵ هزارتن کنسانتره تولید شود. خوشبختانه تجهیزات مورد نیاز این طرح نیز خریداری و زمان راهاندازی آن پایان سال ۱۴۰۰ در نظر گرفته شده است.
مدیر برنامهریزی و نظارت شرکت مس سومین محور برنامههای شرکت ملی صنایع مس ایران در شرایط تحریم را بومیسازی خواند و گفت: در زمان تحریم اول، شرکت ملی مس برای بومیسازی تجهیزات مورد نیاز تلاش زیادی انجام داد؛ بهطوریکه در اوج صدور قطعنامههای سازمان ملل علیه ایران، شرکت ملی مس دو کارخانه تغلیظ را در سونگون و سرچشمه افتتاح کرد. علاوه بر این، تکمیل بخش اعظم کارخانه ذوب سرچشمه در زمان تحریم انجام و سال گذشته افتتاح شد.
وی افزود: در حال حاضر شرکت ملی مس بیش از ۱۵هزار قطعه ساخت داخل در اختیار دارد. از این میزان حدود ۶هزار قطعه در سالهای ۸۹ تا ۹۲ (اوج تحریمها) بومیسازی شده که برای راهاندازی کارخانهها مورد استفاده قرار گرفتند. در این زمینه، صنایع تولیدکننده داخلی نیز تا حد زیادی فعال شدند. در حال حاضر نیز بومیسازی و اتکا به تمام سازندگان داخلی یک محور است.
عبدی ادامه داد: مقوله دیگر در شرکت ملی صنایع مس ایران، برای افزایش کارآمدی شرکت مس استفاده از تجربیات بزرگان و گذشتگان است. اکنون دیگر فرصت آزمون و خطا نیست، بلکه باید از تجربیات گذشتگان بهخوبی درس گرفت و نکات مثبت را برای ادامه راه تولید بهکار بست. در این رابطه باید تصمیمات بهسرعت اتخاذ شوند.